Łacina | Polski |
---|---|
oblique adverb | pośrednioadverb |
obliquitas noun | ukosnoun |
oblitterō verb | wymazywaćverb |
obliviscor [oblivisci, oblitus sum] verb | zapominaćverb zapominaćverb |
oblivisci verb | zapomniećverb |
oblocutio noun | sprzecznośćnoun |
obloquor [obloqui, oblocutus sum] verb | znęcać sięverb |
oblātrārtrix verb | naprzykrzać sięverb wiercić dziurę w brzuchuverb |
oblātrārtrix noun | konik(zdrobniale) od: koń zrzęda(potocznie, potoczny) osoba, która ma tendencje do ciągłego narzekania |
oblīviō noun | niepamięćnoun |
obnitor [obniti, obnixus sum] verb | opieraćverb |
obnixus [obnixa, obnixum] adjective | zawziętyadjective |
obnoxius [obnoxia, obnoxium] adjective | uległyadjective |
oboediens [(gen.), oboedientis] adjective | posłusznyadjective |
oboedientia [oboedientiae] noun | posłuchnoun posłuszeństwonoun |
obolus [oboli] noun | obol(historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) drobna moneta w starożytnej Grecji; |
obruent verb | tonąćverb topićverb topićverb |
obruere verb | osiadaćverb |
obruō verb | obezwładnićverb |
obscenitas [obscenitatis] noun | nieprzyzwoitośćnoun |
obscurus [obscura -um, obscurior -or -us, obscurissimus -a -um] noun | mistyknoun mistyknoun |
obscurus [obscura -um, obscurior -or -us, obscurissimus -a -um] adjective | ciemnyadjective |
obscēna noun | zboczeniec(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek o nienormalnych zachowaniach, zwłaszcza seksualnych |
obscēnitās noun | obscenicznośćnoun |
obscēnus adjective | obscenicznyadjective sprośnyadjective |
obscūrus adjective | cienistyadjective |
obsecro [obsecrare, obsecravi, obsecratus] verb | błagaćverb |
obsecratio [obsecrationis] noun | zaklęcie(książkowy) żarliwa prośba |
obsecrō noun | apelnoun apelacja(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) odwołanie się od decyzji sądu do wyższej instancji rewizja(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ponowne rozpatrzenie sprawy przez sąd wyższej instancji jako następstwo odwołania od orzeczeń sądu niższej instancji |
obsequor [obsequi, obsecutus sum] noun | żniwo(przestarzałe, przestarzały) dojrzałe zboże, gotowe do zżęcia |