Német | Lengyel |
---|---|
der Pranger [des Prangers; die Pranger] Substantiv | pręgierz(historia, historyczny, historycznie) w średniowiecznych miastach: słup stojący w miejscu publicznym, do którego przykuwano przestępców, wymierzając im karę np. chłosty; |
anprangern [prangerte an; hat angeprangert] Verb | napiętnowaćverb piętnowaćverb potępićverb |
anprangern [prangerte an; hat angeprangert] Substantiv | posteruneknoun |