Swedish | Polish |
---|---|
legat | legat(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: pierwotnie wysłannik, później wysokiej rangi urzędnik lub dowódca legionu legat(kościelny) reprezentant papieża zapis(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozporządzenie w testamencie o przeznaczeniu komuś czegoś w spadku |
ligga [låg, legat, pres. ligger] verb | leżećverb leżećverb podpieraćverb posiedzenie(rzeczownik odczasownikowy) od posiedzieć położonymverb siadverb spoczynek(fizyka, fizyczny) stan, w którym ciało nie zmienia położenia spoczynekverb spoczywaćverb tkwićverb wypoczynkowyverb wypoczywaćverb znajdować sięverb |
delegat [~en ~er] substantiv | delegatnoun poseł(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek Sejmu lub innego parlamentu; |
delegation [~en ~er] substantiv | delegacja(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) częściowe lub całkowite przeniesienie swoich kompetencje na inny organ delegacjanoun |
förlegad [förlegat ~e] adjektiv | przestarzałyadjective staroświeckiadjective |