Polski | Szwedzki |
---|---|
eksykator noun rodzaj naczynia laboratoryjnego, służącego do ochrony przed wilgocią; | exsickator [~n ~er ]substantiv |
elektor (historia, historyczny, historycznie) książę uprawniony do wyboru cesarza w Rzeszy (Niemieckiej); noun | väljare [~n; pl. ~, best. pl. väljarna]substantiv |
elektor noun ktoś powołany do wzięcia udziału w decydującym akcie wyborczym | väljare [~n; pl. ~, best. pl. väljarna]substantiv |
elektor noun wyborca | väljare [~n; pl. ~, best. pl. väljarna]substantiv |
elektorat noun ogół wyborców | väljarkår [~en ~er]substantiv |
eremitorium noun siedziba eremity; | eremitage [~t ; pl. ~]substantiv |
faktor (ekonomia, ekonomiczny) podmiot zajmujący się przejmowaniem za prowizję nieprzeterminowanych wierzytelności innego podmiotu (faktoranta), a następnie po nadejściu terminu płatności, wyegzekwowaniu ich; faktor musi również świadczyć wobec faktoranta dodatkowe usługi noun | faktor [~n ~er ]substantiv |
faktor noun czynnik | faktor [~n ~er ]substantiv |
faktoria (historia, historyczny, historycznie) placówka handlowa w odległej prowincji albo kolonii, w krajach kolonialnych umiejscawiana zwykle na wybrzeżu i ufortyfikowana; noun | faktori [~et ~er]substantiv |
faktoryzacja | |
figura retoryczna (językoznawstwo, językoznawczy) środek ekspresji językowej wzmacniający emocjonalność, obrazowość języka, polegający na stosowaniu ozdobnych zwrotów lub wyrażeń; | |
fotorealizm (sztuka) sposób malowania obrazów, mających sprawiać wrażenie, że są fotografiami; malarstwo charakteryzujące się fotograficzną dokładnością; | |
fundator noun ktoś, kto coś ufundował lub dał czemuś początek; | grundare [~n; pl. ~, best. pl. grundarna]substantiv |
generator (elektryczność) prądnica, szczególnie o dużej mocy; noun | generator [~n ~er ]substantiv |
gladiator (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: osoba walcząca dla uciechy publiczności na arenie z innymi osobami lub dzikimi zwierzętami; noun | gladiator [~n ~er ]substantiv |
grafika wektorowa noun | vektorgrafik [~en]substantiv |
gubernator (administracja) tytuł wysokich urzędników zarządzających częścią terytorium w niektórych państwach; noun | guvernör [~en ~er]substantiv |
gubernatorstwo (administracja) prowincja zarządzana przez gubernatora noun | guvernement [~et; pl. ~]substantiv |
Hektor (mitologia grecka) królewicz i najdzielniejszy bohater trojański, syn Priama | |
Hektor imię męskie; | |
historia noun krótka opowieść, opis jakiegoś wydarzenia | historia [historien historier]substantiv |
historia noun nauka zajmująca się badaniem przeszłości; | berättelse [~n ~r]substantiv historia [historien historier]substantiv |
historia kościoła noun | kyrkohistoria [-historien]substantiv |
historiografia noun piśmiennictwo historyczne, czyli takie, które opisuje dzieje na podstawie badań naukowych | historiografi [~n]substantiv |
historiozofia (filozofia, filozoficzny) dziedzina filozofii zajmująca się refleksją nad dziejami, ich sensem, biegiem i celem, próbująca ustalić prawidłowości, które nimi rządzą; jej przedmiotem badań jest też postrzeganie procesów dziejowych przez ludzi oraz różne sposoby ich przedstawiania i rozumienia; noun | historiefilosofi [~n]substantiv |
historyczka noun | historiker [~n; pl. ~]substantiv |
historyczka stuki noun | konsthistoriker [~n; pl. ~]substantiv |
historycznie w dawnych czasach, ujmując określoną historię | |
historycznie w sposób charakterystyczny dla odległych czasów | |
historyczny adjective o czymś starym, dawnym | historisk [~t ~a]adjektiv |
historyczny adjective związany z historią, z przeszłością, opisujący przeszłość | historisk [~t ~a]adjektiv |
historyk noun specjalista w dziedzinie historii, badacz dziejów | historiker [~n; pl. ~]substantiv |
historyk sztuki noun | konsthistoriker [~n; pl. ~]substantiv |
iloczyn wektorowy | |
ilustrator noun osoba tworząca ilustracje, osoba zajmująca się ilustrowaniem – opatrywaniem tekstów ilustracjami | illustratör [~en ~er]substantiv |
ilustratorka noun | illustratör [~en ~er]substantiv |
imperator (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tytuł władcy w niektórych monarchiach noun | imperator [~n ~er ]substantiv |
imperator (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie w okresie republiki: zwycięski wódz, tytuł cesarza noun | imperator [~n ~er ]substantiv |
imperatorski (historia, historyczny, historycznie) związany z imperatorem, dotyczący imperatora (np. imperatora Rosji) adjective | förnäm [~t ~a, komp. ~are, superl. ~st hellre än ~ast]adjektiv |