Polski | Szwedzki |
---|---|
przyjaciel osoba obdarzana zaufaniem, żyjąca z kimś w serdecznych stosunkach | |
przyjacielski adjective serdeczny, życzliwy, przyjazny | vänlig [~t ~a]adjektiv |
przyjacielskość noun | vänlighet [~en ~er]substantiv |
fałszywy przyjaciel (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz w jednym języku o podobnym bądź takim samym brzmieniu, co wyraz w innym języku, jednak różniący się od niego znaczeniem; | |
najlepszy przyjaciel noun | bästis [~en ~ar]substantiv |
nieprzyjaciel (wojskowość, wojskowy) wroga armia, ogół wrogich wojsk noun | fiende [~n ~r]substantiv |
nieprzyjaciel noun ktoś wrogo nastawiony wobec kogoś lub czegoś | fiende [~n ~r]substantiv |
nieprzyjacielski (przestarzałe, przestarzały) dotyczący zachowań lub emocji pochodzących od osoby wrogo nastawionej adjective | fientlig [~t ~a]adjektiv |
nieprzyjacielski noun związany z nieprzyjacielem militarnym | fiende [~n ~r]substantiv |