Polish | Swedish |
---|---|
biegun magnetyczny (fizyka, fizyczny) miejsce w materiale magnetycznym, w którym natężenie pola magnetycznego jest największe; | |
biegun magnetyczny (geografia, geograficzny) miejsce, w którym linie ziemskiego pola magnetycznego tworzą z powierzchnią Ziemi kąt prosty; | |
Bóg pomaga tym, co sami sobie pomagają jeśli chcesz coś osiągnąć, działaj, a nie bądź bierny; pomóż losowi, a nie tylko czekaj na mannę z nieba | |
czarna magia (ezoteryka) magia wykorzystująca siły zła, mająca na celu uzyskanie złoczynnego skutku; noun | svartkonst [~en ~er]substantiv |
czarna magia (związek frazeologiczny) coś zupełnie niezrozumiałego, trudnego do pojęcia lub nieznanego dla kogoś noun | kines [~en ~er]substantiv |
deklinacja magnetyczna noun | deklination [~en ~er]substantiv |
demagog noun polityk, działacz, który wygłasza hasła nierealne, lecz dające mu szerokie poparcie | demagog [~en ~er]substantiv |
demagogia noun oddziaływanie na uczucia i nastroje polityczne lub społeczne nieuświadomionych mas przez nierealne obietnice, pochlebstwa itp. dla osiągnięcia własnych celów; | demagogi [~n]substantiv |
demagogiczny adjective związany z demagogią; typowy dla demagoga; pokrętnie schlebiający masom | demagogisk [~t ~a]adjektiv |
domagać się verb | efterfråga [~de ~t]verb |
domagać się verb potrzebować | använda [-vände, -vänt, -vänd n. -vänt, pres. -vänder]verb |
domagać się verb wymagać, potrzebować, żądać, chcieć coś dla siebie | begära [begärde, begärt, pres. begär]verb |
elektromagnes (fizyka, fizyczny) (elektryczność) cewka, która zachowuje się jak magnes podczas przepływu przez nią prądu elektrycznego; noun | elektromagnet [~en ~er]substantiv |
elektromagnetyczny (fizyka, fizyczny) związany z elektromagnetyzmem adjective | elektromagnetisk [~t ~a]adjektiv |
elektromagnetyzm (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się współzależnością zjawisk elektrycznych i magnetycznych noun | elektromagnetism [~en]substantiv |
imaginacja noun wytwór wyobraźni, przedstawienie sobie czegoś | fantasi [~n ~er]substantiv |
imaginacja noun zdolność do tworzenia obrazów za pomocą wyobraźni; fantazjowanie | fantasi [~n ~er]substantiv |
imago (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad dorosły, ostateczna postać owada; noun | imago [~n]substantiv |
imago (psychologia, psychologiczny) idealny obraz określonej osoby wytworzony we wczesnym dzieciństwie, projektowany później na inne osoby z otoczenia noun | imago [~n]substantiv |
kaseta magnetofonowa verb taśma magnetyczna w kompaktowej wersji ze szpulami w standardowej obudowie z tworzywa sztucznego przeznaczona do magnetofonów kasetowych; | tejpa [~de ~t]verb |
kolej magnetyczna kolej poruszająca się bez styku pojazdu z torem, dzięki unoszeniu elektromagnetycznemu | |
kwadrat magiczny | |
pole magnetyczne (fizyka, fizyczny) stan przestrzeni z siłami oddziałującymi na ładunki elektryczne i ciała w niej się znajdujące; noun | magnetfält [~et; pl. ~]substantiv |
pomagać verb ułatwiać komuś jakąś czynność, poprzez branie udziału w niej | hjälpa [hjälpte hjälpt]verb |
pomagier noun | hantlangare [~n; pl. ~, best. pl. -langarna]substantiv |
praca magisterska (edukacja, edukacyjny) praca pisemna wymagana od studentów kończących studia II stopnia lub magisterskie noun | magisteruppsats [~en ~er]substantiv |
smagać noun uderzać czymś długim oraz wiotkim | inpiskare [~n; pl. ~, best. pl. -piskarna]substantiv |
smagać verb wyrażać pogardę | brännmärka [-märkte -märkt]verb |
smagły adjective o oliwkowej cerze, ciemnej karnacji | mörkhyad [-hyat ~e]adjektiv |
taśma magnetyczna noun | magnetband [~et; pl. ~]substantiv |
wspomagać verb pomagać, wspierać materialnie; udzielać pomocy materialnej osobie, instytucji | stödja [stödde, stött, stödd n. stött, pres. stöder el. stödjer]verb |
wspomagać noun wspierać urządzenie | understöd [~et; pl. ~]substantiv |
wymagać potrzebować czegoś, uznawać coś za niezbędne | kräva [krävde, krävt] |
wymagać verb potrzebować czegoś, uznawać coś za niezbędne | behöva [behövde behövt]verb fordra [~de ~t]verb tarva [~de ~t]verb |
wymagać żądać, chcieć coś od kogoś; domagać się | kräva [krävde, krävt] |
wymagać verb żądać, chcieć coś od kogoś; domagać się | begära [begärde, begärt, pres. begär]verb erfordra [~de ~t]verb fordra [~de ~t]verb |