Szwedzki | Polski |
---|---|
knark [~et] substantiv | jasna cholera(potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) przekleństwo wyrażające zdenerwowanie i brak akceptacji sraczka(potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) biegunka, rozwolnienie zebździć się(eufemistycznie) wypróżnić się z kału |
knarka [~de ~t] verb | narkotyzowaćverb |
knarkare [~n; pl. ~, best. pl. knarkarna] substantiv | narkomannoun ćpacznoun ćpunnoun |