słownik Niemiecko-Polski »

oberst w języku polskim

NiemieckiPolski
Oberst Substantiv

pułkownik(wojskowość, wojskowy) wyższy stopień oficerski niższy od generała;
noun

oberster Gerichtshof Substantiv

Sąd Najwyższy(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) naczelny sąd w państwie;
noun

der Oberstleutnant [des Oberstleutnants; die Oberstleutnants] Substantiv

podpułkownik(wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, w Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora;
noun