Svensk-Polsk ordbok »

singular betyder på polska

SvenskaPolska
singular [~t, ~a]

liczba pojedyncza(gramatyka) cecha wyrazu oznaczająca, iż odnosi się on do jednej osoby lub jednej rzeczy;

singulare tantum

singulare tantum(gramatyka) rzeczownik występujący jedynie w liczbie pojedynczej;

Sökhistorik