Svenska | Polska |
---|---|
känna [kände, känt, känd n. känt, pres. känner] verb | czućverb czućverb odczuwaćverb znaćverb znaćverb znaćverb żywić(przenośnie, przenośnia) (podniośle) odczuwać coś, czuć coś |
känna igen | poznaćrozpoznać kogoś lub coś rozpoznawaćidentyfikować kogoś lub coś, wyróżniając spośród innych; badając, stwierdzić, określić coś |
känna medlidande | współczućczuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą |
känna som sin egen ficka | znać jak swoje dziesięć palcówznać coś bardzo dobrze, bardzo dokładnie znać jak własną kieszeńznać coś bardzo dobrze, bardzo dokładnie |
kännbar [~t ~a] adjektiv | odczuwalnyadjective |
kännetecken [-tecknet; pl. ~, best. pl. -tecknen] substantiv | cechanoun właściwośćnoun znamię(przenośnie, przenośnia) cecha charakterystyczna właściwa czemuś |
känneteckna [~de ~t] verb | znakowaćverb |
kännetecknande | charakterystycznywyróżniający się spośród grupy podobnych osób lub przedmiotów |
bekänna [bekände, bekänt, bekänd n. bekänt, pres. bekänner] verb | przyznawaćverb przyznawaćverb przyznawaćverb wyznawaćverb wyznawaćverb zgadzaćverb |
bekänna färg | |
bekännare [~n; pl. ~, best. pl. bekännarna] substantiv | wyznawca(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto kultywuje jakąś religię, wyznaje ją; |
bekännelse [~n ~r] substantiv | spowiedź(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznanie grzechów przed kapłanem w celu otrzymania ich odpuszczenia wyznanienoun |
erkänna [erkände, erkänt, erkänd n. erkänt, pres. erkänner] verb | honorowaćverb przyznawaćverb przyznawaćverb przyznawaćverb rodzonyverb uznawaćverb uznawaćverb uznawaćverb wyznawaćverb zgadzaćverb |