Szwedzki | Polski |
---|---|
hjul [~et; pl. ~] substantiv | gremiumnoun kołonoun |
hjulbent [n. ~, ~a] adjektiv | krzywonogiadjective |
hjulmakare [~n; pl. ~, best. pl. -makarna] substantiv | kołodziej(historia, historyczny, historycznie) (zawód, zawodowy, zawodowo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający i naprawiający koła do wozów; |
hjulmutter | targaćnieść z wysiłkiem |
enhjuling [~en ~ar] substantiv | monocyklnoun |
femte hjulet under vagnen | piąte koło u wozu(przenośnie, przenośnia) osoba lub rzecz zbędna, niepotrzebna, zawadzająca lub niepożądana |
fyrhjulig [~t ~a] adjektiv | czterokołowyadjective |
fyrhjuling [~en ~ar] substantiv | quad(motoryzacja) pojazd terenowy podobny do motocykla na czterech kołach; |
höghjuling | bicykl(transport, transportowy) (historia, historyczny, historycznie) dawny rower, zwykle o kołach różnej wielkości; |
kugghjul [~et; pl. ~] substantiv | koło zębate(mechanika) koło lub walec z wystającymi zębami, element czynny przekładni zębatej oraz innych mechanizmów; |
lyckohjul [~et; pl. ~] substantiv | koło fortunynoun |
pariserhjul [~et; pl. ~] substantiv | diabelski młynnoun |
reservhjul [~et; pl. ~] substantiv | koło zapasowenoun |
svänghjul [~et; pl. ~] substantiv | koło zamachowenoun |
sätta käppar i hjulet för | rzucać kłody pod nogiusilnie i z rozmysłem komuś przeszkadzać |
trehjuling [~en ~ar] substantiv | tricykl(historia, historyczny, historycznie) rower z trzema kołami wynaleziony w 2. połowie XIX w.; |
tvåhjulig [~t ~a] adjektiv | dwukołowyadjective |
vattenhjul [~et; pl. ~] substantiv | koło wodne(technologia, technika, techniczny) urządzenie przekształcające energię przepływu lub spadku wody w inne użyteczne formy energii; |