Polski | Szwedzki |
---|---|
bio- pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z życiem, procesami życiowymi | |
biocenoza (ekologia, ekologiczny) zespół populacji różnych gatunków, żyjących w określonej przestrzeni środowiska lądowego lub wodnego; | |
biochemia (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka na pograniczu chemii organicznej i biologii zajmująca się substancjami organicznymi o znaczeniu biologicznym; noun | biokemi [~n]substantiv |
biochemiczny (biochemia, biochemiczny) związany z biochemią, rozumiany w zakresie biochemii adjective | biokemisk [~t ~a]adjektiv |
biodro (anatomia, anatomiczny) część ciała, którą stanowią: staw biodrowy, boczna część miednicy i górna zewnętrzna część uda | |
biofilm (biologia, biologiczny) wielokomórkowa struktura bakterii (i innych organizmów) otoczona warstwą substancji organicznych i nieorganicznych, produkowanych przez te drobnoustroje, wykazująca adhezję do powierzchni biologicznych i abiotycznych; noun | biofilm [~en ~er]substantiv |
biofizyka (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina biologii badająca fizyczne podstawy procesów życiowych; noun | biofysik [~en]substantiv |
biogeografia nauka o rozmieszczeniu na Ziemi żywych organizmów; | |
biograf noun autor biografii; | levnadstecknare [~n; pl. ~, best. pl. -tecknarna]substantiv |
biografia noun opis życia i działalności jakiejś osoby; | biografi [~n ~er]substantiv |
biograficzny adjective związany z biografią, dotyczący biografii | biografisk [~t ~a]adjektiv |
biolog noun kobieta biolog (1.1) | biolog [~en ~er]substantiv |
biolog noun specjalista w zakresie biologii | biolog [~en ~er]substantiv |
biologia (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka przyrodnicza o życiu, rozwoju i ewolucji osobniczej; noun | biologi [~n]substantiv |
biologia komórki noun | cellbiologi [~n]substantiv |
biologia molekularna (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii badający organizmy na poziomie molekularnym, określający związki między budową a funkcjami pełnionymi przez różne cząstki w komórkach noun | molekylärbiologi [~n]substantiv |
biologiczny adjective związany z biologią, dotyczący biologii | biologisk [~t ~a]adjektiv |
biolożka (potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie biologii noun | biolog [~en ~er]substantiv |
biom (ekologia, ekologiczny) zespół ekosystemów, tworzący duże i łatwe do rozróżnienia regiony biologiczne na Ziemi | |
biomasa noun masa materii zawartej w organizmach żywych (zwykle podawana na metr kwadratowy lub sześcienny) | biomassa [~n -massor]substantiv |
biomasa noun materia zawarta w organizmach żywych; | biomassa [~n -massor]substantiv |
biomedycyna noun dziedzina medycyny oparta na zasadach nauk biologicznych; | biomedicin [~en]substantiv |
biomedyczny adjective związany z biomedycyną, dotyczący biomedycyny | biomedicinsk [~t ~a]adjektiv |
bionika (biologia, biologiczny) (technologia, technika, techniczny) nauka badająca możliwości wykorzystania w technice (głównie w automatyce, elektronice i mechanice) wiedzy o budowie i funkcjonowaniu żywych organizmów; | |
biopaliwo noun paliwo otrzymywane z biomasy; | biobränsle [~t ~n]substantiv |
biopsja (medycyna, medyczny) rodzaj specjalnego zabiegu diagnostycznego, będącego inwazyjną metodą pobrania materiału biologicznego z przypuszczalnie zmienionych chorobowo tkanek, który następnie jest oceniany morfologicznie z użyciem mikroskopu świetlnego; noun | biopsi [~n ~er]substantiv |
bioróżnorodność zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji; | |
biosfera (ekologia, ekologiczny) zespół wszystkich istniejących na Ziemi ekosystemów, największy i najbliższy samowystarczalności układ biologiczny zamieszkiwany przez organizmy żywe noun | biosfär [~en ~er]substantiv |
biotechnologia (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się wykorzystaniem organizmów żywych (drobnoustrojów) do produkcji przemysłowej; | |
biotop (biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) obszar o określonych warunkach ekologicznych, będący siedliskiem dla biocenozy lub osobnika noun | biotop [~en ~er]substantiv |
biotopowy noun odnoszący się do biotopu, mający związek z biotopem | biotop [~en ~er]substantiv |
biotyczny (o relacjach ekologicznych) związany z organizmami żywymi, także będący wynikiem ich działania | |
biotyna (biochemia, biochemiczny) witamina B7, organiczny związek chemiczny rozpuszczalny w wodzie, odpowiedzialny za metabolizm tłuszczów i węglowodorów; |