Polski | Łacina |
---|---|
czucie noun odbiór poprzez zmysły, reakcja na odbierane aspekty rzeczywistości | affectus [affectus](4th) M |
odczucie noun wrażenie, które się odczuwa | sentīrenoun |
poczucie noun świadomość czegoś, zdawanie sobie sprawy z czegoś; zdolność odbierania, odczuwania, rozumienia czegoś | sentirenoun |
poczucie winy (psychologia, psychologiczny) zespół przykrych uczuć w stosunku do siebie, które powstają w wyniku negatywnej oceny własnego postępowania; noun | crimen [criminis](3rd) N |
przeczucie noun przewidzenie w oparciu o uczucia lub intuicje, a nie w oparciu o przesłanki racjonalne | praemonitus [praemonitus](4th) M |
samopoczucie noun nastrój, humor | valetudo [valetudinis](3rd) F |
uczucie noun stan psychiczny odzwierciedlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu | affectus [affectus](4th) M |
współczucie noun zdolność emocjonalnej solidarności z cierpiącym, poszkodowanym | misericordia [misericordiae](1st) F |
wyczucie noun umiejętność intuicyjnego odbierania czegoś | affectus [affectus](4th) M |