Niemiecki | Polski |
---|---|
bluten [blutete; hat geblutet] Verb | bulić(potocznie, potoczny) płacić dużą sumę pieniędzy krwawić(medycyna, medyczny) broczyć krwią, tracić krew, wypływać z naczyń krwionośnych |
bluten lassen Adjektiv | cholerny(potocznie, potoczny) wstrętny, przeklęty, zły; wzbudzający gniew, zdenerwowanie |
blutend Adjektiv | krwawy(przenośnie, przenośnia) przypominający kolor krwi krwawyadjective krwawyadjective |
blutenden Herzens | |
verbluten [verblutete; hat/ist verblutet] Verb | wykrwawićverb wykrwawić sięverb |