Duits-Nederlands woordenboek »

willkür betekenis in Nederlands

DuitsNederlands
die Willkür [der Willkür; —] Substantiv

willekeurzelfstandig naamwoord

die Willkürherrschaft [der Willkürherrschaft; die Willkürherrschaften] Substantiv

despotismezelfstandig naamwoord

dwingelandijzelfstandig naamwoord

willkürlich [willkürlicher; am willkürlichsten] Adjektiv

arbitrairbijvoeglijk naamwoord

eigenmachtigbijvoeglijk naamwoord

willekeurigbijvoeglijk naamwoord

Zoek geschiedenis