Poloneză | Germană |
---|---|
triumf (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: uroczysty wjazd zwycięskiego wodza do Rzymu; noun | der Triumph [des Triumph(e)s; die Triumphe]Substantiv |
triumf (przestarzałe, przestarzały) (termin karciany) atut noun | der Triumph [des Triumph(e)s; die Triumphe]Substantiv |
triumf noun radość ze zwycięstwa, sukcesu | der Triumph [des Triumph(e)s; die Triumphe]Substantiv |
triumf noun wspaniałe zwycięstwo, sukces | der Triumph [des Triumph(e)s; die Triumphe]Substantiv |
triumf noun zwycięstwo jednej idei nad drugą | der Triumph [des Triumph(e)s; die Triumphe]Substantiv |
triumfalny adjective związany z triumfem, dotyczący triumfu, wyrażający triumf | triumphierendAdjektiv |
triumfować verb | triumphieren [triumphierte; hat triumphiert]Verb |