Nemčina-Polsčina slovník »

aufrichtig znamená v Polsčina

NemčinaPolsčina
aufrichtig [aufrichtiger; am aufrichtigsten] Adjektiv

odkrytyadjective
taki, który nie ma przykrycia

prostolinijnyadjective
postępujący w sposób uczciwy, szczery i otwarty; (także, też): świadczący o takich cechach

aufrichtig [aufrichtiger; am aufrichtigsten] Adverb

serdecznieadverb
naprawdę, całkowicie, bardzo

szczerzeadverb
od: szczery

aufrichtig | ehrlich Adjektiv

szczeryadjective
dotyczący szczerości; taki, który mówi prawdę; wyraża się szczerze, nie ukrywa tego, co myśli i czuje

die Aufrichtigkeit [der Aufrichtigkeit; die Aufrichtigkeiten] Substantiv

prawdomównośćnoun

unaufrichtig [unaufrichtiger; am unaufrichtigsten] Adjektiv

nieszczeryadjective
pozbawiony szczerości, fałszywy

Ehrlichkeit | Aufrichtigkeit Substantiv

szczerośćnoun
cecha tego, kto jest szczery

die Unaufrichtigkeit [der Unaufrichtigkeit; die Unaufrichtigkeiten] Substantiv

nieszczerośćnoun
cecha tego, co nieszczere; cecha tego, kto jest nieszczery