słownik Polsko-Szwedzki »

niemiec w języku po szwedzku

PolskiSzwedzki
Niemiec człowiek narodowości niemieckiej

tysk [~t, ~a]

Niemiec noun
człowiek narodowości niemieckiej

tyska [~n tyskor]substantiv

Niemiecka Republika Demokratyczna (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne niemieckie państwo socjalistyczne w Europie Środkowej ze stolicą w Berlinie;

Tyska demokratiska republiken

niemiecki (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki);

tysk [~t, ~a]

niemiecki (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki);
noun

tyska [~n tyskor]substantiv

niemiecki związany z Niemcami, dotyczący Niemców lub Niemiec

tysk [~t, ~a]

niemiecki noun
związany z Niemcami, dotyczący Niemców lub Niemiec

tyska [~n tyskor]substantiv

niemieckojęzyczny adjective
posługujący się językiem niemieckim

tyskspråkig [~t ~a]adjektiv

niemieckojęzyczny adjective
spisany, stworzony w języku niemieckim

tyskspråkig [~t ~a]adjektiv

niemieckojęzyczny adjective
taki, którego mieszkańcy posługują się językiem niemieckim

tyskspråkig [~t ~a]adjektiv

niemieckość noun
cecha tego, co jest niemieckie; cecha tych, którzy są niemiecccy

tyskhet [~en]substantiv

nie mieć bladego pojęcia całkowicie nie posiadać wiedzy, informacji na określony temat lub w określonej sprawie

inte ha den blekaste aning

nie mieć wstydu za grosz

bita huvudet av skammen

nie mieć wszystkich w domu (potocznie, potoczny) zachowywać się odmiennie od standardów, irracjonalnie, naiwnie, wbrew czyimś oczekiwaniom, być niespełna rozumu

ha en skruv lös

nie mieć zielonego pojęcia nic nie wiedzieć o czymś, zupełnie sobie czegoś nie wyobrażać

inte ha det minst hum

dolnoniemiecki (językoznawstwo, językoznawczy) język dolnoniemiecki;
noun

lågtyska [~n]substantiv

dolnoniemiecki (językoznawstwo, językoznawczy) mający cechy dialektów dolnoniemieckich, wcale lub nieznacznie dotknięty drugą przesuwką spółgłoskową
adjective

lågtysk [~t ~a]adjektiv

marka niemiecka noun

D-mark [~en; pl. ~]substantiv

północnoniemiecki (geografia, geograficzny) związany z północną częścią Niemiec

nordtysk

Republika Federalna Niemiec (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Berlinie, a wcześniej w Bonn;

Förbundsrepubliken Tyskland

średnio-wysoko-niemiecki noun
historyczna forma języka niemieckiego (język średnio-wysoko-niemiecki);

medelhögtyska [~n]substantiv

środkowoniemiecki związany ze środkową częścią Niemiec

centraltysk

staroniemiecki adjective
używany, powstały, dziejący się w dawnych Niemczech; pochodzący, wywodzący się z dawnych Niemiec

forntysk [~t ~a]adjektiv

wschodnioniemiecki (geografia, geograficzny) dotyczący wschodnich Niemiec; taki jak we wschodnich Niemczech

östtysk

wschodnioniemiecki dotyczący Niemieckiej Republiki Demokratycznej (NRD)

östtysk

zachodnioniemiecki (geografia, geograficzny) związany z zachodnią częścią Niemiec, tam położony

västtysk

zachodnioniemiecki (historia, historyczny, historycznie) związany z Republiką Federalną Niemiec (używać dla czasów, gdy RFN współistniała z NRD)

västtysk