słownik Łacino-Polski »

de w języku polskim

ŁacinaPolski
de preposition

opreposition
…wskazujący treść, zawartość znaczeniową, sens (z niektórymi czasownikami)

odnośnie do(urzędowy) w stosunku do czegoś / kogoś, względem czegoś / kogoś, w porównaniu z czymś, wobec czegoś / kogoś
preposition

spodpreposition
z miejsca poniżej czegoś

upreposition
…bycie częścią całości

de contentis in eodem tables noun

spis treścinoun
lista rozdziałów z podanymi numerami ich stron, umieszczany na początku lub końcu danej publikacji;

de facto

istotnie…potwierdzająca rację tego, co ktoś wcześniej oznajmił

de facto adverb

de facto(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) tak, jak jest rzeczywiście, zgodnie ze stanem faktycznym
adverb

de integro adjective

ponownyadjective
występujący po raz kolejny

de iure adverb

de iureadverb
formalnie, zgodnie z prawem

dea [deae] noun

bogini(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) bóstwo płci żeńskiej
noun

paninoun
bogini

dealbo [dealbare, dealbavi, dealbatus] verb

bielićverb
malować wapnem rozpuszczonym w wodzie

debater noun

dialektyk(filozofia, filozoficzny) zwolennik teorii filozoficznej, która za nadrzędne prawo uznaje rozwój przez przeciwieństwa
noun

dialektyk(potocznie, potoczny) ktoś biegły w dyskusji
noun

Debbora noun

Debora(biblijny) starotestamentowa prorokini z plemienia Naftalego;
noun

debellatrix [debellatricis] noun

niszczycielkanoun
ta, która niszczy

debeo [debere, debui, debitus] verb

musiećverb
być zobowiązanym do zrobienia czegoś

musiećverb
potrzebować zrobić coś

powinienverb
wyrażający coś, co warto, żeby podmiot zrobił

debere

musiećbyć zobowiązanym do zrobienia czegoś

musiećzapewne, z dużym prawdopodobieństwem; zgodnie z domysłami

debere verb

wisieć(potocznie, potoczny) być winnym (pieniądze itp.)
verb

debilis [debile, debilior -or -us, debilissimus -a -um] adjective

wątłyadjective
niezbyt silny, słabo powiązany

wątłyadjective
zagrożony zniszczeniem

debilito [debilitare, debilitavi, debilitatus] verb

osłabiaćverb
sprawiać, że coś lub ktoś staje się słabszy

psućverb
pogarszać

debilito [debilitare, debilitavi, debilitatus] noun

kalekanoun
człowiek dotknięty kalectwem

kalekanoun
kobieta dotknięta kalectwem

debilitas [debilitatis] noun

kalectwonoun
niedorozwój lub nieodwracalne uszkodzenie narządu lub części ciała i wynikające z tego ograniczenie sprawności fizycznej

słabośćnoun
odczucie osłabienia, braku sił fizycznych lub psychicznych

ułomnośćnoun
kalectwo

debiliter adverb

bezsilnieadverb
w sposób bezsilny

słaboadverb
z niewielką siłą

debilitās noun

niemocnoun
słabość

osłabienie(medycyna, medyczny) stan złego samopoczucia fizycznego
noun

debitio [debitionis] noun

zaległośćnoun
należne komuś pieniądze

debĭlis adjective

wątłyadjective
słabego zdrowia

wątłyadjective
widziany niewyraźnie, słabo postrzegalny

decas [decadis] noun

dekadanoun
dziesięć lat

Decalogus [Decalogi] noun

dziesięcioro przykazań(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kodeks praw moralno-religijnych przekazany Żydom przez Mojżesza na Synaju
noun

12